http://www.wodadlazdrowia.pl/pl/40550/0/IIX_Zjazd_PTMag.html

   

 XII Zjazd Polskiego Towarzystwa Magnezologicznego im. Profesora Juliana Aleksandrowicza

W dniach 2-4 września 2010 r w Poznaniu odbył się XII Zjazd Polskiego Towarzystwa Magnezologicznego im. Profesora Juliana Aleksandrowicza, którego tematyka obejmowała problematykę badawczą związaną z rolą magnezu i pierwiastków śladowych w środowisku i życiu człowieka. Jednym z ważniejszych przedsięwzięć w ramach PTMag jest program Woda dla zdrowia. Tematyką tą zajmuje się grupa robocza złożona z naukowców i praktyków propagujących wiedzę o różnego rodzaju wodach pitnych zwłaszcza mineralnych, zaletach wynikających z obecności w nich elektrolitów i biopierwiastków. W ramach programu podczas ostatniego XII Zjazdu PTMag wygłoszone zostały następujące wykłady propagujące wiedzę o różnego rodzaju wodach pitnych, głównie mineralnych, zaletach wynikających z obecności w nich elektrolitów, w tym jonów wapnia, magnezu, wodorowęglanów, jodu i innych biopierwiastków, znaczenia spożycia wód średniozmineralizowanych i wysokozmineralizowanych będących łatwo przyswajalnym źródłem elektrolitów:

dr Teresa Latour (Poznań) Rodzaje i znaczenie wód naturalnych udostępnionych w opakowaniach jednostkowych. Aktualne kryteria oceny.

prof. dr hab. Tadeusz Tuszyński (Kraków) Wpływ procesu filtracji na skład mineralny wody przeznaczonej do spożycia

mgr Tadeusz Wojtaszek (Kraków) Wody mineralne o właściwościach mających znaczenie fizjologiczne, powodujące korzystne oddziaływanie na zdrowie ludzi;

prof. Jacek Czekała (Poznań)Twardość oraz zawartość wapnia i magnezu, jako kryteria jakości wody

dr Lucyna Rajchel/dr Jakub Waltoś (Kraków) Zastosowanie wody leczniczej Zuber w leczeniu następstw refluksu żoładkowo-przełykowego u kobiet ciężarnych.

mgr Tadeusz Wojtaszek (Kraków) Jakie wody powinny pić kobiety w ciąży i matki karmiące.


    W związku z dostosowywaniem przepisów dotyczących wód mineralnych do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej nr 2009/54/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych zmieniono urzędowe określenie wód mineralnych. Zapis taki został wprowadzony w ustawie Sejmu RP z dnia 8 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z zapisami zawartymi w tych dokumentach obecnie za „wodę mineralną” uznaje się: wodę podziemną wydobywaną jednym lub kilkoma otworami naturalnymi, lub wierconymi, różniącą się od wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi pierwotną czystością pod względem chemicznym i mikrobiologicznym oraz charakterystycznym stabilnym składem mineralnym, a w określonych przypadkach także właściwościami mającymi znaczenie fizjologiczne, powodującymi korzystne oddziaływanie na zdrowie ludzi". Nie określono natomiast w tych dokumentach, jaki jest wymagany poziom składników mineralnych, aby taką wodę można było uznać za wodę mineralną. Praktycznie zatem każda woda mineralna z ziemi, jak zapisano w cytowanej dyrektywie, byle była pierwotnie czysta jest według tych nowych przepisów „wodą mineralną”. Jeśli zaś chodzi o poziom zawartości składników mineralnych, określono je tylko w kryteriach oznaczeń. I tak np.wodą mineralną może być już woda bardzo niskozmineralizowana mająca nie więcej niż 50 mg/l składników mineralnych, czyli może to być także woda mineralna bez minerałów.

    Tym sposobem zdeprymowano ten rodzaj wody, którą dotychczas konsumenci kojarzyli jako napój, który nie tylko gasi pragnienie, ale dostarcza również organizmowi wielu składników mineralnych, uzupełniających podstawową dietę w te cenne biopierwiastki.

    W czasie dyskusji ustalono, że konieczna jest określenie, które spośród wód butelkowanych można uznawać za wody mające znaczenie fizjologiczne, powodujące korzystne oddziaływanie na zdrowie ludzi. W tym celu na podstawie zebranych danych opracowano tabele zawartości składników mineralnych występujących w Polsce wód butelkowanych i na tej podstawie powinno się dokonać oceny przydatność poszczególnych wód do zastosowania ich w profilaktyce zdrowotnej.

 

 

Top