Dr E. Gulczyńska

KONFERENCJA NAUKOWA
"WODA DLA ZDROWIA"

Kraków 12 - 13 maja 2006 roku


Polskie Towarzystwo
Magnezologiczne
im. prof. Juliana Aleksandrowicza

Wpływ magnezu na zdrowie kobiet w ciąży i noworodków

dr n. med. Ewa Gulczyńska, prof. dr hab. Ludmiła Żylińska,
dr n. med. Bogusława Cyranowicz, prof. dr hab. Janusz Gadzinowski.

Wraz z postępem cywilizacji, rolnictwa i przemysłu spożywczego problem niedoborów magnezu, a przez to jego zastosowania w profilaktyce i w lecznictwie nabiera znaczenia. Magnez jako antagonista wapnia stosowany jest w perinatologii w postaci MgSO4 w leczeniu stanów przedrzucawkowych i rzucawki, a także z pewnymi ograniczeniami jako lek tokolityczny.

W ostatnich latach niektórzy autorzy zwracają uwagę, iż magnez podawany przed urodzeniem może mieć też znaczenie jako lek neuroprotekcyjny w grupie noworodków z małą urodzeniową masą ciała (<1500g). Będąc znanym agonistą receptorów NMDA, magnez może zapobiegać martwicy neuronów, występowania IVH i PVL, a w konsekwencji mózgowego porażenia dziecięcego. Wykazano także, iż przedurodzeniowe stosowanie tego pierwiastka wpływa korzystnie na stan noworodków po urodzeniu, oceniany wg skali SNAP.

W pracy poddano analizie wyniki leczenia w zależności od poziomu Mg we krwi pępowinowej u noworodków urodzonych w 31-34 tyg. ciąży i ur. masie ciała poniżej 1500g. Badania prospektywne prowadzono w ICZMP w Łodzi w okresie 2 lat: 2003-2005.

Do analizy zakwalifikowano łącznie 95 noworodków. W zależności od stężeń Mg we krwi pępowinowej oraz od faktu przedurodzeniowej terapii MgSO4 noworodki podzielono na trzy grupy. Pierwszą grupę stanowiły noworodki z prawidłowymi poziomami Mg we krwi pępowinowej „N-norma” (n=27), do drugiej grupy„D-deficyt” zakwalifikowano 18 noworodków z poziomami Mg <0,75mmol/dl, natomiast dzieci, których matki przed porodem otrzymywały MgSO4 (n=29), oznaczone jako „Mg” analizowano odrębnie. W tej grupie (Mg) wskazaniem do podania MgSO4 u 9 pacjentek było nadciśnienie indukowane ciążą, natomiast u pozostałych (n=26) ciężarnych magnez stosowano celem uzyskania tokolizy. Grupy nie różniły się istotnie statystycznie względem urodzeniowej masy ciała, dojrzałości płodowej, oceny Apgar oraz pH krwi pępowinowej.
 

Poziom magnezu w surowicy oznaczano metodą kolorymetryczną (COBAS INTEGRA Roche Comp.) przy użyciu chlorophosphonazonu III. W grupach kolejno: D, N i Mg wykazano stopniową redukcję czasu hospitalizacji, ryzyka zgonów, czasu wspomagania oddechu, czasu tlenoterapii oraz częstości dysplazji oskrzelowo-płucnej diagnozowanej w 36 tyg. wieku korygowanego. Różnice istotne statystycznie, wykazano jedynie w zakresie czasu hospitalizacji, a także ryzyka leukomalacji okołokomorowej (p<0.05). Częstość ciężkich zmian  w ośrodkowym układzie nerwowym (IVH/PVL) w podgrupie D była wyższa w porównaniu do podgrup N i Mg, jednak w sposób nieistotny statystycznie. Wśród noworodków bez przedurodzeniowej ekspozycji na magnez (D,N) wraz z narastaniem dojrzałości ciąży obserwowano stopniowe obniżanie stężenia Mg we krwi pępowinowej (współczynnik korelacji r=-0,25).

Wyniki tej pracy potwierdzają, iż stężenie Mg we krwi pępowinowej VLBWN ma wpływ na wyniki leczenia w tej grupie dzieci. Jakkolwiek nadal trudno rekomendować przedurodzeniową podaż MgSO4 celem poprawy wyników leczenia noworodków, to niewątpliwie prezentowane wyniki powinny skłonić przynajmniej do monitorowania stężenia magnezu w czasie ciąży i wyrównywania jego niedoborów. Wyraźnie lepsze wyniki leczenia obserwowane u noworodków z prawidłowymi poziomami magnezu, a także u dzieci eksponowanych na terapię MgSO4 przed urodzeniem, skłaniają do prowadzenia dalszych badań celem ustalenia wskazań do terapii magnezem oraz optymalnej dawki i czasu leczenia.

Badania finansowane w oparciu o Grant KBN Nr. 5P05E 09224

Instytut Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi
ewagulcz@wp.pl

Top